Interview met Jonathan Otten.

 

Wie is Jonathan?

Ik ben geboren op 19 augustus 1978, als klein kind was ik al gefascineerd door kleur, verf en het autonome idee van een kunstenaar die in zijn atelier aan het werk is. De afzondering en de kijk op de “dingen” zoals ze zich voordoen trok mij om als kleine aanschouwer veel te tekenen en te schilderen.

 

Naarmate ik ouder werd, werd het ook steeds duidelijker dat ik een moeilijk pad moest gaan bewandelen, dyslectisch en slechte concentratie was aan de orde  van de dag. En de droom om als “kunstenaar” te leven werd door het systeem van school en omgeving steeds weer de kop ingedrukt.

 

Om op een kunstacademie te komen, was een hoge vooropleiding nodig. Mijn weg was om een schildersopleiding te doen als huisschilder, zodat ik in ieder geval met een kwast in mijn hand mijn geld kon gaan verdienen. Ik schilderde een paar jaren bij een schildersbedrijf en daarnaast onderzocht ik avonden lang mijn creatieve geest d.m.v.  schilderen en tekenen.  Tot ik op een dag steeds meer begon te merken dat ik niet meer zo in de groep lag van mijn collega schilders, ik zonderde mij steeds meer af en de avonden werden delen  van de nacht die ik doorbracht met een palet aan kleuren.

 

Het doek viel, de geest was gegroeid. Ik toog mij naar een museum om daar de directie aan te spreken om vragen te stellen:

Hoe komt een kunstenaar aan expositie ruimte?

Wanneer ben je “kunstenaar”?

Wat moet ik doen?

Ik liet werk zien van mijzelf en de directie was onder de indruk, (ook door mijn spontaniteit, denk ik) de eerste expositie was geregeld. (2004)

 

Een toelatings examen bij de Kunstacademie was de volgende stap, en met klamme zweethandjes toog ik naar een groot indrukwekkend gebouw. Een gebouw waar naar mijn idee de groten der aarde zich manifesteerden, gebogen oven tafels en ezels, druk doende kunst te onderzoeken. Ik werd goed bevonden! Als een luis in de pels waande ik mij in het rijk der “hoog opgeleiden”, tussen afgestudeerde kunstgeschiedenis studenten, met brallende ouders die het beter wisten. Met mijn zelfonderzoek was ik er ook achter gekomen, dat er zich in de “realiteit” meerdere waarden afspelen. Zo had ik het idee dat als ik lang ergens naar keek een flauw licht met kleuren begon te dansen om de dingen heen. Mensen begonnen soms te gloeien  en kleine “balletjes” met licht gleden soms door de lucht. Een bevriende paragnost gaf de doorslag, “dat zijn aura’s en dat is prachtig ” vertelde hij. De kunstacademie kon niks met dit onderzoek, en ik begon mij steeds meer te richten op die “andere wereld”. Symbolieken hadden kracht, kleuren kregen betekenis.

 

ALLES IS TRILLING

In de verre oudheid, toen de continenten nog druk waren met verschuiven waren er reeds kleitabletten met afbeeldingen en teksten. Dit was pas een onderzoek. Ik besloot om te stoppen met de Kunstacademie, omdat ik niets verder was gekomen met mijn vraag over “Wat is kunst, en de kwaliteit ervan” en “Wie bepaalt er wat kunst is en wie bepaalt er wat kwaliteit is”. Laat alles maar los was mijn conclusie en ga verder met je EIGEN onderzoek.

 

Waar schilder jij het liefst mee?

Ik schilder voornamelijk met olieverf, Old Amsterdam (omdat de prijs niet zo duur is), maar ook Galeria acrylverf , houtskool , Gesso , acrylaatkit, zand, muurverf, carboleum, thee, koffie , eigenlijk alles wat voor handen is. Als Beeldend kunstenaar kan ik me af en toe niet permitteren om allerhande voorraden aan te leggen en moet ik zelfs creatief omgaan met de middelen die ik in mijn omgeving kan vinden. ALLES IS MOGELIJK DUS. Wel moet je weten wat blijvend is, maar als oud huisschilder heb je weer een troef in handen he…

 

Zijn er kunstenaars die jou inspireren?

Eigen onderzoek, daar leer je het meeste van. Uitproberen, op je bek gaan en er weer op duiken dat is je eigen kracht. Natuurlijk zijn er wel een paar kunstenaar te noemen: Heiboer, Frantisek Skala, Appel, maar ik meen te denken dat dat nou ook weer allemaal figuren zijn die het wiel zelf uitvonden. Er ligt zelfs een gevaar naar mijn idee, om je te meten met andere kunstenaars, je wordt een kopie, een doorgever van iemand anders, je moet je eigen kracht zoeken.

 

Heb je nog een tip voor de lezer?

Spontaan schilderen en durven. Soms verknal je je eigen compositie omdat je gewoon teveel denkt, te gespannen. Al het goede komt vanuit spontaniteit en gewenning is het grootste gevaar van verwondering. Stel niet te hoge eisen aan je werk en luister vooral niet naar het gebral van die ouders die hun kinderen op de Kunstacademie zetten, omdat dat het hen er zo mooi doet uitkomen. HA! Mediteer op je Gids, Engel, God (mag allemaal) en vraag of ze je willen helpen bij je werk.

 

Waarom heb je ervoor gekozen om deze drie schilderijen te laten zien?

Waarom ik dit wil laten zien en een beetje wil uitleggen is omdat het onderzoek zo ongelofelijk mooi is!! En wat goed of slecht is. Gaat gij mij dat vertellen, Pheadrus…

 

Simson. Vanuit het donker naar het licht. Symbolisch getiteld “Simson” De vraag is of u het verhaal kent wat in het oude testament geschreven staat. Zijn “kale” kop lijkt omlaag te wijzen. De achtergrond is wit gemaakt wat hem in een zuivere omgeving zet, de aardse tinten die voor aarde, transformatie, en emotie staan, lijken zijn lichaam op te bouwen. 2 zuilen lijken hem in een evenwicht te willen zetten, maar missen boven de grond al hun doel. ook het nummer 6 doemt op als je er lang naar kijkt.

 

 

 

 

 

Earth. De aarde geschilderd met haar luchten en etherische bovenlaag. Een doorsnede als het ware.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Troye. De naam zegt het al, het voertuig met daarin de “geest” betreed de aarde. Het voertuig word hier bedoeld als de mens, die van goed en kwaad weet (zwart en wit) in een eeuwige cirkel. De rode aarde, actief en krachtig, behoud de driehoek, die staat voor “de zoon, vader, heilige geest” maar ouder nog voor man, vrouw, kind. (Een belangrijke reden op aarde te zijn toen de tijd, vraag me het nu wel eens af.. : ) )