Interview met Joke Proper.

Wie is Joke Proper?

Ik woon en werk in Olst-Wijhe. Ooit was ik een klein verlegen meisje met gevoel voor kunst en talent voor tekenen. Het boek ‘Nederlandse schilderkunst’ dat mijn ouders hadden gekocht, heb ik als kind letterlijk stukgelezen.

Waarom ben je gaan schilderen?

Dat is moeilijk te zeggen, omdat er geen keuzemoment is geweest. Het beeldend willen uiten is er altijd geweest. Misschien kan ik niet anders, in elk geval wil ik niet anders!

Wat is jouw stijl en waar schilder jij het liefste mee?

Ik heb een stijl ontwikkeld met een losse toets; sinds een jaar of vier voert het werken met acryl de boventoon, maar er staat niets vast, ik wil me niet beperken. Ik maak vrij werk en portretten in opdracht. Mensen, gezichten en menselijk gedrag inspireren mij. De innerlijke schoonheid van een mens of situatie op het doek of op het papier brengen is mijn drijfveer. Ik werk graag in thema’s over emoties van mensen. Mijn werk is echt geslaagd als ik emotie op het publiek weet over te brengen. De dialoog is belangrijk. Iemand op twitter zei: Joke schildert “zielebeelden”, dat vond ik heel mooi gezegd.

Zijn er kunstenaars die jou inspireren?

Dat gaat van Kiefer via Israels en Arie Kater tot Vermeer zal ik maar zeggen, het zijn er zoveel. Niet één vaste.

Jij bent bezig met een speciaal project, vertel daar eens over.

In 2010 ben ik gestart met een groot schildersproject: “dorpsgenoten op het doek”. Ik maak hiervoor 40 karakteristieke portretten van mensen van jong tot oud uit mijn woonplaats. In 2012 komt er een expositie over. Ik zou dat best graag uit willen breiden naar andere dorpen en stadjes.

Heb jij nog een tip voor de lezer?

Leg alle tips gewoon lekker naast je neer: ga je eigen kunstzinnige weg en zet door!

Waarom wilde jij juist deze schilderijen laten zien?

Het jonge meisje schilderde ik graag om het moment van die ene snelle dromerige blik  van haar vast te leggen. Het schilderij ernaast is een vrij werk dat ik van mijn dochter heb gemaakt. Zij is sterk en krachtig. Op mijn site staat er een spontaan gemaakt gedicht bij van iemand die het een mooi schilderij vond. Het werk van de jongen met trompet is een voorbeeld van een dorpsgenoot, als onderdeel van het project.