Interview met Jacqueline Comello.

Wie is Jacqueline?

Ik ben mijn hele leven al aan het schilderen. Vanaf mijn zesde trok ik met een kunstenares de vrije natuur in om met olieverf op linnen te schilderen. Het schilderen heeft mij sindsdien niet meer losgelaten. Sinds 2003 heb ik mij helemaal gewijd aan mijn passie. Ik vind kleuren en het lichtspel belangrijke elementen in een schilderij. Het moet vrolijkheid en vrijheid uitstralen. Naast het schilderen van bloemen en vrije werken heb ik mij toegelegd op het maken van portretten, van zowel mensen als dieren. Tevens geef ik les in tekenen en schilderen. Dat doet ik bij Vernissage in Bussum aan kinderen van 6 tot 12 jaar en aan volwassenen bij Versa Welzijn in Bussum en in Hilversum.  Daarnaast geef ik ook gastlessen op Basisscholen “Kunst in de Klas” en workshops op locatie.

Waarom ben je gaan schilderen?

Het is geen bewuste keuze geweest om te gaan tekenen en schilderen. Ik doe dat al van jongs af aan. Toen ik drie jaar was, zat mijn vader al samen met mij poppetjes te tekenen. En dat ben ik gewoon altijd blijven doen.

Waar schilder je het liefste mee?

Toen ik zes was, heb ik geleerd met olieverf te schilderen. Wat op zich natuurlijk al heel bijzonder was. Met olieverf ben ik opgegroeid. Ik vind het heerlijk schilderen. Omdat je de kleuren zo mooi in elkaar kan schilderen en je mooie overgangen kan krijgen. Een nadeel van olieverf is dat je veel met chemicaliën werkt (terpentine, mediums etc.). Tijdens mijn opleiding kwam ik in aanraking met acrylverf. Een verfsoort waar je totaal anders mee omgaat dan met olieverf. Dit heeft weleens voor wat frustratie gezorgd. Maar gaandeweg ben ik acrylverf gaan waarderen om zijn enorme scala aan mogelijkheden. De laatste jaren zijn er ook “open” acrylics op de markt gekomen; acrylverf die langzamer droogt een langere openingstijd heeft. Met deze ontwikkelingen komen olieverf en acrylverf wel erg dicht tegen elkaar aan te liggen. Het laatste jaar ben ik mijzelf aan het ontwikkelen en herontdekken op het gebied van aquarelverf. De spontane manier van schilderen en het onbedoelde mooie effect van aquarelverf, heeft ook zo zijn charme. Met name op reis houd ik mij bezig met deze manier van schilderen.

Zijn er kunstenaars die jou inspireren?

Er zijn heel veel kunstenaars die mij inspireren, van de oude klassiekers denk ik dat ik heel veel geleerd heb van Rembrandt en Van Gogh. Vooral het verfgebruik (pasteus) en de penseelstreek. Verder hebben Georgia O’Keeffe, Iris van Dongen en Koen Vermeule mij qua keuze van onderwerpen geïnspireerd. O’Keeffe maakte hele grote uitvergrootte bloemen, en dat ben ik ook gaan doen. Iris van Dongen heeft prachtige personen met houtskool gemaakt op een aquarelachtige achtergrond. Wat een bijzonder verstild effect heeft en Koen Vermeule heeft personen in een leegte gezet op het doek en vooral die compositie deed me wat. Ik probeer daar aan te denken als ik weer een schilderij op ga zetten. En persoonlijk hebben de kunstenaars Ton de Kruijk en Hubert Boeulle mij veel geleerd en voor het schilderen geënthousiasmeerd.

Heb jij nog een tip voor de lezer?

Mijn tip voor de schilder is om te genieten van het proces, van het creëren, en niet te veel naar een eindresultaat toe willen werken.  Probeer gaandeweg dingen uit. Als je alleen maar kan denken; “Oh, hier doe ik niets meer aan, want anders verknal ik het”, dan blokkeer je jezelf en kom je niet verder in je ontwikkeling.

Waarom heb je ervoor gekozen om juist deze drie schilderijen hier te laten zien?

Omdat deze drie schilderijen goed de verschillende aspecten van mijn werk laten zien. De bloemen zijn wat ik noem mijn vrije werk. De portretten van zowel van mensen als dieren doe ik veelal in opdracht. Wat nu niet te zien is, zijn mijn meer experimentele werken, waarbij ik met andere materialen in de verf werk, zoals papier maché.