Interview met Hélène Draaijers

30-12-2011

 

Hélene, vertel eens iets over jezelf.

Ik ben Hélène Draaijers, geboren in Tilburg in 1953 en na een dertigtal jaren in Utrecht te hebben gewoond, woon ik samen met mijn man sinds een jaar in Nunspeet.

 

Waarom ben je gaan schilderen?

Ik ben in 1983 gaan schilderen nadat ik eerst 7 jaar portret tekenlessen had gevolgd bij Artibus in Utrecht, de Academie voor Esthetische Vorming. Na deze 7 jaar heb ik mij het metier van aquarel eigen gemaakt, onder leiding van de heer M.J.A.Mol, aquarellist. Hierbij waren  landschappen en portretten de hoofdthema’s. Ook dit heb ik jarenlang gedaan, om vervolgens een over stap naar acryl te maken, vanuit de behoefte om met een wat krachtiger medium dan (transparant) waterverf  te gebruiken. Sinds kort ben ik begonnen met olieverf, waarbij ik er naar streef om ook hiermee snel en krachtig, dus bij voorkeur alla prima te schilderen.

 

Wat betekent schilderen voor jou?

Schilderen is voor mij een passie, bijna een levensbehoefte. Het vervult een centrale rol in mijn leven, het geeft energie, voldoening (ook al is het resultaat niet altijd zoals ik het zou wensen!) en ik zou het niet kunnen of willen missen. Het proces is voor mij belangrijker dan het resultaat. Veel van mijn werk ontstaat zonder vooropgezet plan of beeld. Soms begin ik intuïtief met het kiezen van een aantal kleuren, kies een thema of onderwerp, en ga vervolgens met grote gebaren aan de slag. Het lijkt alsof mijn hoofd in deze fase even stil staat, volledige concentratie, opgaan in de handeling zelf.  Schilderen van binnenuit. Mijn hoofdthema’s zijn zeegezichten en portretten. Portretten met name van oude mensen, vanuit liefde en respect voor de vergankelijkheid en ouderdom. De kwetsbaarheid maar ook de kracht van de ouderdom. Maar ook andere kwetsbare personen of mensen aan de zelfkant van de samenleving. De mensen die men vaak liever niet ziet, maar die in mijn optiek het meer dan waard zijn om wel en ook gezien te worden, juist omdat zij niet in het ideaalplaatje passen. Mijn motto is: kunst moet emotioneren.

 

Waar werk je het liefste mee en waarom?

Alle materialen waarmee ik heb gewerkt zijn mij eigenlijk dierbaar. Houtskool omdat je er zelfs mee kunt schilderen. Aquarel met zijn onvoorspelbare gedrag, dat voor moeilijkheden kan zorgen maar ook heerlijk kan “meewerken” met zijn toevalseffecten. Deze moet je dan wel zien en er vervolgens zuinig op zijn! Acryl bood mij de mogelijkheden om snel en krachtig te werken, dit past goed bij mijn eigen stijl tot nu toe. Ik ben kort geleden met olieverf begonnen, en ook dat vind ik heel spannend materiaal, dat weer veel nieuwe mogelijkheden biedt.  Mijn nieuwe ontdekkingstocht is inmiddels van start gegaan….

 

Zijn er kunstenaars die je inspireren?

Schilders die ik zeer bewonder zijn Lita Cabellut, een Spaanse schilderes die in Nederland woont en prachtige portretten maakt van mensen aan de zelfkant van de samenleving. Ook Lucian Freud en Arie Kater zijn schilders die ik bewonder om hun directe en vaak rauwe manier van schilderen. Leo Schatz uit Amsterdam  is ook een van mijn favoriete schilders. Doorwerkte persoonlijke schilderijen, met een prachtig kleurgebruik.

 

Heb je nog een tip voor de lezer?

Mijn grootste tip is: schilder vanuit je gevoel, vanuit je buik. Vanuit een bewogenheid, omdat het onderwerp je raakt. Verbeelden in plaats van afbeelden. Goede kunst gaat een verbintenis aan met de kijker. De kijker kan vanuit zijn eigen optiek en zijn eigen wezen iets toevoegen aan het werk, er zelfs een eigen betekenis aan geven. Het liefst laat het werk nog iets aan de verbeelding over, en is het niet “af” geschilderd. “Af”is voor mij vaak synoniem voor dood.

 

Waar ben je op dit moment mee bezig?

Op dit moment ben ik bezig met een serie portretten van mensen die allemaal 100 jaar oud zijn. Een nieuwe serie zeegezichten zullen in mei gemaakt worden, wanneer ik 2 weken met een vriendin op Texel schilder. Tot we niet meer kunnen ophouden!

 

Waarom wil je deze schilderijen laten zien?

Het eerste schilderij is een portret van een honderdjarige. Krachtig met losse kleurrijke toetsen, een verbeelding van de kracht van ouderdom. Het tweede schilderij is een zeegezicht, geïnspireerd op een grandioze en onvergetelijke ervaring van storm aan zee bij nacht en ontij/springtij. Het derde schilderij is een landschap, expressionistisch geschilderd. Ik ben zelf blij met het trefzekere brede gebaar waarmee dit schilderij is gemaakt.